Looking For Anything Specific?

บันทึกการเดินทาง 800 กิโลเมตร กับ Honda Forza 350 แม่สาย - น่าน ตอนที่ 1 "ภูลังกา"

     ตอนที่ 1 ออกเดินทางสู่ภูลังกา

     800 กิโลเมตร กับ 4 วัน 3 คืน สำหรับการเดินทางครั้งนี้ด้วยมอเตอร์ไซค์ Honda Forza 350 เจ้าเทาใหญ่พาผมไปยังเส้นทางที่ไม่เคยไป และไม่เคยคิดจะไป แต่ด้วยเหตุผลพิเศษบางอย่าง ทำให้เดินทางไปถึงที่นั่นและได้พบกับความสวยงามราวกับสวรรค์บันดาล 

Honda Forza 350

     การเดินทางครั้งนี้เริ่มจากบางสิ่งที่ผมไม่สามารถอธิบายได้ ผมแค่เพียงอยากหนีจากบางสิ่งที่ผมเองก็รู้ว่าหนีมันไปไม่ได้แต่ก็ยังเลือกที่จะทำ และทำให้ผมออกเดินทางจากอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ชายแดนเหนือสุดแดนสยาม ไปสู่หุบเขาอันไกลโพ้นที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน ได้พบกับโจ เพื่อนเก่าแก่ที่รู้จักกันมากว่า 20 ปี โดยไม่ได้ตั้งใจ พี่ชายที่แสนดีอย่างพี่ฟิล์ม(พี่หนอง) และพี่ช้าง ผู้คอยดูแลน้องๆ ก่อนเข้าไปพบรอยยิ้มและน้ำใจอันแสนอบอุ่นของชาวเมืองเงิน แขวงไชยะบุรี ประเทศลาว (สาธารณะรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว)

     เวลาเกือบเที่ยงวันของวันที่ 3 สิงหาคม 2565 ผมเริ่มออกเดินทางโดยใช้เส้นทางจากอำเภอแม่สาย เข้าอำเภอเมืองเชียงราย ไปอำเภอเทิง ก่อนตัดเข้าสู่อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา และเข้าสู่เส้นทางสวรรค์บนถนนหมายเลข 1148 เพื่อมุ่งสู่ภูลังกา อำเภอปง จังหวัดพะเยา

เส้นทางนี้ไปจังหวัดน่านได้
   
     เส้นทางยาวไกล คดเคี้ยวและลาดชัน แต่มีเสน่ห์และสวยงามของขุนเขาทำให้ผมลืมความทุกข์ในใจไปได้ราวกับมันไม่เคยเกิดขึ้น สายหมอกขาวนวลบนยอดเขาเริ่มปรากฎขึ้นให้เห็น เมื่อเราเข้าสู่อ้อมกอดของป่า สายหมอก และภูเขา

ทางขึ้นภูลังกา

     มาถึงจุดหมายแรกคือทางเข้าภูลังกา อุทยานแห่งชาติที่สวยงามและสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย ผมก็ตัดสินใจที่จะขึ้นไปทั้งๆที่รู้ว่าช่วงนี้อุทยานเกือบทุกแห่งปิดเพื่อให้ธรรมชาติฟื้นฟู แต่ก็ยังตัดสินใจที่จะขึ้นไปบนเส้นทางที่สูงชันนี้เพื่อไปให้ใกล้ที่สุดที่จะทำได้แม้จะได้เพียงแค่ถ่ายรูปกับป้ายของภูลังกาเท่านั้น

    จากปากทางบนถนน 1148 ไปถึงที่ทำการอุทยานเป็นทางสูง เป็นถนน 2 เลน ไม่กว้างมากนัก คดเคี้ยว ลาดชัน และยาว 7.5 กิโลเมตร ต้องใช้ความระมัดระวังมากเลยครับ โชคดีที่รถบนเส้นทางนี้น้อยมากเพราะเป็นช่วงปิดอุทยาน ทำให้ผมจอดเจ้าเทาใหญ่ Honda Forza 350 ข้างทางเพื่อชื่นชมความงามของป่าได้ทุกจุดที่ต้องการ

     อุณหภูมิบนยอดเขาอยู่ที่ 24 องศาเซลเซียส ในเวลา 14.00 น. ของวันนั้น และด้วยความสูงสุดบนยอดดอยที่ 1,720 เมตร แม้ผมจะไม่ได้ขึ้นไปบนยอดดอย ก็ยังมีสายหมอกบางๆพัดมากระทบตัวเป็นระยะ ที่นี่สงบ เงียบ และสวยงามอย่างนึกไม่ถึง เสียงจากสัตว์ตัวเล็ก นกป่า และสัตว์ป่าต่างๆ ช่างไพเราะยิ่งกว่าสิ่งใดในโลกที่เคยได้ยิน  


     ผมอยากหยุดทุกอย่างไว้ตรงนั้น ไม่อยากรับรู้อะไร ไม่อยากไปไหน ไม่อยากทำอะไรอีกแล้ว อยากให้ทุกอย่างสงบและมีความสุขแบบนี้ตลอดไป ไม่อยากได้ ไม่อยากมี ไม่อยากเป็นอะไรทั้งนั้น อยากนั่งโง่ๆ นอนโง่ๆ ไม่ต้องสนใจสิ่งใดอีกต่อไป

ถึงแล้ว ภูลังกา 

     แต่ทุกคนก็รู้ว่าโลกแห่งความจริงไม่ได้สวยงามและเป็นอย่างที่เราต้องการเสมอไป แม้ความสุขที่มีก็เพียงสิ่งชั่วคราว ผมจึงเลือกที่จะซึมซับและเก็บความสุขตอนนั้นเอาไว้ให้มากที่สุด ก่อนที่จะตัดสินใจเดินทางลงมาอีก 16 กิโลเมตร เพื่อไปหาที่พักสำหรับเย็นนี้ และนั่นทำให้เราได้พบกับ "ผาช้างน้อย" ที่ทำให้เราต้องตื่นเต้นกับภาพจากสวรรค์บนดินตรงหน้าในเช้าวันต่อมา

โปรดติดตามต่อในตอนที่ 2 "ผาช้างน้อย"


แสดงความคิดเห็น

0 ความคิดเห็น