วันอังคารที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2561

หลักพิจารณา "ความดีความชอบ" ที่แท้จริงในวงราชการ

     โดยส่วนใหญ่ของคนที่เลือกมาเป็นข้าราชการ มักไม่ใช่คนที่ทางบ้านมีฐานะร่ำรวยนัก หลายๆคนก็มาจากการเป็นเด็กวัด ลูกกำพร้า หรือ คนจากหลากหลายชาติพันธุ์ด้วยซ้ำ และเมื่อเขาเหล่านั้นได้ฝ่าฟันทุกอุปสรรคจนเข้าสู่การเป็นข้าราชการได้แล้ว สิ่งที่เขาเหล่านั้นมักจะมีเป้าหมายคือการเดินทางไปให้ได้ดีที่สุด ไกลที่สุด โตที่สุดในสายงานของตัวเองจนกว่าจะเกษียณและใช้ชีวิตที่เหลือให้มีคุณค่าต่อไป ผมสมมุติว่าคนๆนั้นคือคุณ



     เมื่อแรกที่ได้เข้าสู่โลกแห่งข้าราชการ พลังความคิดและพลังแห่งอุดมการณ์ฉายประกายแวววาวออกมาจากใบหน้าและชุดเครื่องแบบที่คุณกำลังสวมใส่ รอยยิ้มที่สดใส คำพูดที่ไพเราะ ออกมาจากคุณอย่างคนที่เหมาะสมจะเป็นข้าราชการอย่างยิ่ง หนทางนั้นแม้จะมองเห็นอุปสรรคอยู่บ้างแต่คุณก็มักจะเชื่อว่าคุณสามารถก้าวข้ามผ่านมันไปได้ และคุณเองมีโอกาสได้ขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้นและมีรายได้มากพอกับที่คุณใฝ่ฝันแน่นอน ในใจคุณจะคิดว่า เด็กบ้านอกคนนึง เด็กวัดคนหนึ่ง หรือคนอย่างฉัน จะทำให้ผู้คนอื่นๆไม่กล้ามาสบประมาทว่าคุณนั้นด้อยความสามารถอีกแล้ว คุณจะมีทุกอย่างดังทีี่ฝันไว้

     และเมื่อคุณเริ่มได้ทำงานไปเรื่อยๆ คุณเริิ่มมองเห็นความเฉื่อยชา ความไม่ถูกต้องบางอย่างในที่ทำงานของคุณ ไม่ว่าจะเป็นรุ่นพี่ที่วันๆแทบไม่ทำอะไรเลย แต่เมื่อพิจารณาความดีความชอบ กลับได้การพิจารณาขั้นเงินเดือนที่ดีเสมอ หัวหน้างานที่วันๆเอาแต่ทำหน้ายักษ์ใส่คุณ เพื่อนร่วมงานที่คอยแต่จะเอาเปรียบคุณทุกอย่าง ประชาชนที่เข้ามาหาคุณราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ คุณเหมือนคนที่ลอยคออยู่ท่ามกลางฝูงฉลาม และคุณเริ่มถามกับตัวเองว่านี่คุณเลือกสิ่งที่ถูกต้องแล้วใช่ไหม ทำไมความดีที่คุณทำถึงให้ผลกับคุณอย่างนี้ คุณทำอะไรผิด เพราะคุณเองก็พยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุดแล้ว แต่ทำไมเมื่อมีการพิจารณาความดีความชอบ คุณกลับเป็นคนที่โดนหลงลืมเสมอ


     นั่นก็เพราะคุณไม่เข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงคำว่า "ความดีความชอบ" นั่นเอง คุณพิจารณาประโยคนี้ให้ดี มันประกอบด้วย 2 สิ่ง นั่นคือ "ความดี" และ "ความชอบ" แน่นอน คุณเป็นคนดีและคุณทำแต่ความดีมาตลอดเวลา  คุณกล้าเอาเกียรติบัตรและคำชมเชยมากมายมาแสดงได้ หรือจะเอาใครมายืนยันก็ได้ว่าคุณทำงานได้ดีจริงๆ แต่คุณก็ยังไม่ได้รับผลที่คุณคิดว่าควรจะได้

     แล้วความชอบล่ะ ผมสมมุติว่าเด็กข้างบ้านคุณมี 2 คน ทั้ง 2 คนนิสัยดีมากเหมือนๆกัน แต่คุณชอบคนที่ 1 มากกว่าคนที่ 2 และคุณมีขนมแค่ชิ้นเดียว ขนมชิ้นนั้นมันแบ่งไม่ได้ คุณจะตัดสินใจอย่างไร คุณเป็นคนเดียวที่ีมีอำนาจพิจารณา คุณจะใช้หลักอะไรพิจารณา และคุณจะเล่ือกมอบให้กับใคร



     หรือมีเด็กข้างบ้าน 2 คนเช่นกัน คนแรกนิสัยดีมาก ขยัน ซื่อสัตย์ พูดจาดี และไว้ใจได้ แต่เด็กคนนี้ไม่เคยเข้ามาบีบนวด ไม่เคยมาสวัสดีปีใหม่ ไม่เคยชงกาแฟให้กับคุณเลยในเวลาที่คุณพักผ่อนอยู่กับบ้าน ส่วนเด็กอีกคนทั้งเกเร ทั้งขี้เกียจและไว้ใจไม่ค่อยได้ แต่เจ้าคนที่ 2 นี้ เข้ามาหาคุณทุกครั้งที่มีโอกาส คอยบีบนวด คอยรับอารมณ์เสียๆของคุณไม่ว่าคุณจะด่าจะว่ามันยังไงมันก็ยังไม่เคยห่างไปไหน คอยชงกาแฟ ชงเหล้า และหาทุกอย่างที่คุณต้องการมาให้ แต่คุณก็ยังมีขนมแค่ชิ้นเดียวที่แบ่งไม่ได้เหมือนเดิม คุณจะมอบให้ใคร

     คุณจะคิดได้ 2 อย่าง หากให้ขนมกับเด็กคนแรกที่นิสัยดี เจ้าเด็กคนที่สองก็จะน้อยใจและไม่กลับมาปรนนิบัติดูแลคุณอีก แต่หากให้กับเจ้าเด็กคนที่สอง เจ้าเด็กคนแรกก็จะต้องน้อยใจเหมือนกัน  แต่ก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับคุณมากนักใช่ไหม แถมเจ้าคนที่สองจะต้องคอยดูแลปรนนิบัติคุณให้มากขึ้นเพื่อหวังรางวัลครั้งต่อไปอีก จริงไหมครับ



     นี่คือความจริงของชีวิตข้าราชการ คุณจะมีแต่ความดีอย่างเดียวไม่ได้ หากคุณหวังที่จะเติบโตในอาชีพราชการ คุณต้องมีทั้ง "ความดี" (ซึ่งไม่ได้กำหนดว่ามากหรือน้อยอย่างไร) และสิ่งที่สำคัญที่สุด คุณต้องมี "ความชอบ" ยิ่งเจ้านายชอบคุณมากเท่าไร พลังแห่งความดีก็จะมีผลน้อยลง เพราะความชอบมันมากกว่า จริงไหมครับ

     บทความนี้ผู้เขียนต้องการเพียงบอกความจริงให้สังคมได้รับรู้ และไม่ได้ต้องการให้ข้าราชการไทยทุกคนทำตัวเป็นคนที่มีแต่ความชอบ เพราะผมรู้ว่าคนดีๆในวงราชการที่ไม่นิยมเลียเจ้านายมีอีกมาก และคนเหล่านี้ล้วนเป็นเสาหลักที่เข้มแข็งให้กับประเทศไทย แม้ว่าข้างในจะผุกร่อนด้วยการไร้พลังใจและความคาดหวังในการเจริญก้าวหน้าในหน้าที่เพียงใดก็ตาม  บทความนี้เพียงชี้ช่องให้เห็นว่าโลกแห่งความจริงไม่ได้สวยงามสักเท่าไรสำหรับข้าราชการที่เพิ่งเริ่มต้นทำงาน และคนที่เรียกร้องหาคำว่ายุติธรรมในวงราชการ ซึ่งมันไม่เคยมี

iZA NEWS.com
   

บทความที่ได้รับความนิยม